bi jeep 'in tepesinde otostop zoruyla kandirilimis bi sofor tarafindan istedigimiz yere goturuluyoruz. oyle olmasaydi bu jeep kicimin altinda olmazdi. kulagim var ve neyseki pillerim ve hatta player im. pj harvey kulagima thom yorke a asik oldugunu fisildiyor.
tepede gunes bizi seyrediyo. mutlu bi yolcugun en buyuk tanigi. yanimda adini bilmedigim eski sevgilim . en az eskisi kadar yoldan cikmis bi halde. gulumseyebilmek su siralar yapabildigim en basit sey. kisa cumleler aklimi basimdan aldi, kurabilecegi en uzun cumlenin gunlerini iple cekiyo.. gunler uzun ipler kisa bu siralar bu yuzden seviyorum 30 yasinda olmayi .... ellerim bagli, bagli olmak bi garip. ritmler kovaliyo butun yalnizligimi, yalnizligim aynalarla donatti evini. kabullenmiyo.. boylesi daha kolay cunku. deniyorum deneyebildigim butun elbiseleri. hepsi ters hepsi degil. degil olmali hatta ....olabildigi kadar `degil.` degilden ne anladin degil oldunmu hic?
konya sapagindayim artik. konya dan otesine gidemiycek kadar yalniz.... terkedildim... adini hatirlamadigim eski sevgilim tarafindan ... yalnız insanlar konya dan ötesine gidemez dedi aksakallı dede. Bende bunların hepsi soguktan oluyo değil mi ?dedim gulumseyerek... gece saat 3 yollar bombos, agustos olmasina ragmen soguk bi gece... kimse durmaz biliyorum . yalniz insanlarin yaninda kimse durmaz
karmaşam karmaşalar dogurdu. tek gecelik iliskilere inanmazdi cunku. inandigi seyler ona gore de olmadi hic bi zaman. doğurabilmesinin tek sebebi bu olmaliydi. bu olmadi ama... geriye kalan, olmayan, hersey gibi. kendime hayranliğim bu yuzden bi yere varmadi. yalniz basina bi kahraman, sehir efsanesi kadar gercek olabilirdi. muamma muammerin en sevdigi kelime oldu bu sefer. cunku sığ gunlerini derinlerde yasamaya bayılırdı.. muammer inancsizliktan olmek uzereyken kurtardi onu yalnizligi.
mutlu yolculuk kocaman bi gunes tarafindan hayal kirikligiyla karsilandi. kimse sasirmadi buna gorulemiycek kadar kucuk yildizlar disinda. yildizlar disinda dedi bi kez daha... bunu sabaha kadar tekrar edebilirdi... elinde kanyagiyla oturan evsiz bi adamken hep dusundugu seyler di yildizlar. hergece kanyagi biter, gozleri kapanır ama yildizlari sonmezdi. sinir oldu.
- bunu seninle paylasmalimiyim?..
- hayir ...
yolculugum konyanin kirk kilometre disinda bi kasaba da bitti. bi yere varamadan ...hayat bikez daha evsiz insanlarin mcdonald's çöplerini kariştirmasini kapitalism olarak degil, kader gibi gostermeyi basardi.... ve bu kadar yorgunken bile hatirlayabildigim en garip sey m.j in ölmüs olmasi... bu arabesk kafadan cikmam uzun surecek.... parmaklarimda beyaz bantlarla dolasmak istiyorum bi sure... ve bisüre tuvalette yalnız başıma uyumak istiyorum....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder